باتلاق عمیق ترامپ در تنگه هرمز؛ از فرسایش نظامی آمریکا تا بحران جهانی

به گزارش الجزیره، تحولات اخیر منطقه بعد از جنگ نشان می‌دهد که تنگه هرمز دیگر صرفاً عرصه‌ای برای رویارویی نظامی بین ایالات متحده و ایران نیست. این تنگه به ​​آزمونی برای توانایی واشنگتن در مدیریت یک جنگ طولانی بدون تخلیه زرادخانه نظامی خود و یک بحران اقتصادی و دریایی تبدیل شده است که اروپا هزینه آن را از طریق افزایش هزینه‌های حمل و نقل، انرژی و بیمه می‌پردازد.

در این زمینه روزنامه‌های آمریکایی و انگلیسی به نقشی که تنگه هرمز برای آمریکا، اروپا و ایران ایفا کرده است، پرداخته‌اند و معتقدند در حالی که ایالات متحده در تلاش است تا ایران را مجبور به تضمین آزادی ناوبری کند، ایران به دنبال تبدیل این تنگه به ​​یک قدرت منطقه‌ای دائمی است.

فرسایش نظامی آمریکا

روزنامه آمریکایی واشنگتن پست در سرمقاله جدید خود به بررسی همین موضوع پرداخته و اعلام کرد: جنگ با ایران به سرعت ذخایر مهمات ایالات متحده را تخلیه کرده و آمریکا در شانزده روز اول جنگ تقریباً ۴۰ درصد از موشک‌های رهگیر THAAD را مصرف کرده است. این موشک های پیشرفته برای رهگیری موشک‌های بالستیک استفاده می‌شوند، اما تکمیل ذخایر آنها می‌تواند سال‌ها، طول بکشد.

این رسانه آمریکایی افزود: این تجربه، پنتاگون را بر آن داشته است تا در دکترین نظامی خود که برای دهه‌ها بر تعداد محدودی از سلاح‌های پیشرفته و گران‌قیمت متکی بوده است، تجدیدنظر کند. جنگ مدرن نیاز ایالات متحده به تولید مقادیر زیادی مهمات ارزان‌تر را نشان داده است، زیرا مقابله با انبوهی از موشک‌ها و پهپادها با استفاده از سلاح‌هایی که میلیون‌ها دلار هزینه دارند، دیگر گزینه پایداری نیست.

واشنگتن پست استدلال می‌کند که جنگ علیه ایران یک چالش استراتژیک گسترده‌تر را برای ارتش ایالات متحده آشکار کرده است: لزوم تغییر از اتکا به “سلاح‌های لوکس” به ترکیبی از سیستم‌های پیشرفته و مهمات ارزان و تولید انبوه، در زمانی که واشنگتن با چالش‌های همزمان از سوی چین و روسیه روبرو است.

اما فرسایش نظامی آمریکا تنها جنبه بحران هرمز برای این کشور نیست و دولت دونالد ترامپ با یک معضل سیاسی فزاینده در مورد چگونگی پایان دادن به این رویارویی روبرو است.

در این راستا کیتی بولز، سردبیر سیاسی روزنامه تایمز لندن، اظهار داشت که حتی برخی از هواداران ترامپ اکنون پس از تبدیل عملیات نظامی به یک درگیری بی‌پایان که حل آن دشوار است، توانایی او را برای یافتن راهی برای خروج از بحران زیر سوال می‌برند.

گزینه‌های محدود و پیچیده ترامپ در بحران تنگه هرمز

سردبیر روزنامه تایمز لندن تاکید کرد: ترامپ که از ابتدای دوره ریاست جمهوری خود به دنبال اجتناب از «دشمنان دائمی» و باز نگه داشتن در برای سازش بوده است، خود را با گزینه‌های محدودی روبرو می‌بیند: یا تشدید تنش و ادامه فشار نظامی و اقتصادی بر ایران، یا بازگشت به مسیر مذاکره جدید، یا پذیرش توافقی کمتر جاه‌طلبانه که تنش‌ها را کاهش می‌دهد اما تهران را در موقعیت قوی‌تری قرار می‌دهد.

وی تصریح کرد که عوامل اقتصادی داخلی نیز به ویژه با نزدیک شدن به انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا ، بر ترامپ فشار می‌آورند، زیرا جمهوری‌خواهان نگرانند که یک جنگ طولانی منجر به افزایش قیمت انرژی و تضعیف محبوبیت او در بین رأی‌دهندگان شود.

روزنامه انگلیسی فایننشنال تایمز هم به نوبه خود در تحلیلی به این منظور اعلام کرد اکنون نبرد واقعی در تنگه هرمز حول این می‌چرخد که چه کسی توانایی کنترل ترافیک کشتیرانی را دارد.

این روزنامه در گزارشی از آلیس هنکاک و استفن بارنارد توضیح داد که شرکت‌های کشتیرانی اکنون با تصمیمات بسیار پیچیده‌ای قبل از عبور از تنگه مواجه هستند؛ پس از آنکه کشتی‌هایی که سعی در استفاده از مسیر نزدیک آب‌های عمان داشتند، هدف حملات موشکی قرار گرفتند.

این رسانه انگلیسی تصریح کرد که صاحبان کشتی‌ها مجبورند دستمزد ملوانان خود را چند برابر کنند تا آنها ریسک عبور از تنگه هرمز را بپذیرند. همچنین حق بیمه کشتی‌ها به حدود ۷ یا ۸ درصد از ارزش خود کشتی‌ها بیشتر شده و بسیاری از صاحبان کشتی ها ترجیح می‌دهند منتظر بمانند تا اینکه ریسک ورود به منطقه‌ای را که به یکی از خطرناک‌ترین مسیرهای تجارت جهانی تبدیل شده است، بپذیرند.

ماهیت اصلی بحران در تنگه هرمز

روزنامه انگلیسی گاردین در گزارشی به هسته اصلی بحران در تنگه هرمز پرداخته و اعلام کرد که ماهیت این بحران در اختلاف بر سر مدیریت آینده تنگه هرمز نهفته است. کشورهای اروپایی در تلاش برای یافتن راه حلی میانه با توجه به خواسته‌های ایران و نگرانی‌های غرب هستند و پیشنهاداتی را بررسی می‌کنند که در چارچوب پرداخت هزینه توسط کشتی‌ها مطابق با قوانین سازمان بین‌المللی دریانوردی باشد.

گاردین در گزارشی از پاتریک وینتور و ویلیام کریستو توضیح داد که ایران خواهان ترتیباتی است که به آن نقش کلیدی در تنظیم ترافیک کشتیرانی بدهد، در حالی که عمان هرگونه هزینه اجباری ترانزیت را رد می‌کند و تأکید می‌کند که قوانین بین‌المللی آزادی عبور و مرور در آبراه‌های بین‌المللی را تضمین می‌کند.

حاکمیت ایران بر تنگه هرمز و باتلاق ترامپ

این رسانه غربی تاکید کرد: مقامات کشورهای خلیج فارس نگرانند که اعطای کنترل موثر بر تنگه هرمز به ایران می‌تواند تجارت جهانی را گروگان شرایط سیاسی کند و تنگه هرمز به ابزاری دائمی برای فشار و بازارهای انرژی تبدیل شود.

روزنامه آمریکایی وال استریت ژورنال هم معتقد است که تهران بحران تنگه هرمز را به عنوان یک اختلاف موقت نمی‌بیند، بلکه آن را فرصتی برای تغییر شکل موقعیت منطقه‌ای خود می‌داند.

این رسانه آمریکایی تاکید کرد: رهبری ایران معتقد است که از جنگ در موقعیت قوی‌تری بیرون آمده است و کنترل تنگه هرمز می‌تواند به آن اهرمی بدهد که از ارزش هرگونه کاهش تحریم‌های ایالات متحده بیشتر باشد.

وال استریت ژورنال تصریح کرد: ایران سیطره بر تنگه هرمز را به عنوان توانایی تأثیرگذاری بر اقتصاد کشورهای خلیج فارس می‌داند که برای صادرات نفت و گاز و واردات کالاهای اساسی به این تنگه متکی هستند. در همین حال، مقامات ایرانی معتقدند که واشنگتن به دلیل اهمیت این شریان تجاری مجبور به معامله با تهران شده است.

بر اساس این گزارش، ادامه بحران در تنگه هرمز نه تنها ایالات متحده را تهدید می‌کند، بلکه فشار بیشتری را بر اروپا وارد می‌کند که در حال حاضر به دلیل جنگ در اوکراین از کمبود قابلیت‌های دفاعی رنج می‌برد.

مجله نیوزویک هم در گزارشی به قلم تام اوکانر، اعلام کرد که جنگ مجدد آمریکا و ایران می‌تواند توانایی واشنگتن را برای تأمین سلاح متحدان اروپایی خود در زمانی که این قاره نیاز به تسریع در تجدید تسلیحات خود دارد، کاهش دهد.

این مجله به نقل از کارشناسان اروپایی نوشت که مشکل نه تنها در میزان هزینه‌های دفاعی، بلکه در توانایی اروپا برای ایجاد یک پایگاه صنعتی مستقل نیز نهفته است. وابستگی طولانی مدت به ایالات متحده، این قاره را در صورت مشغول شدن واشنگتن به درگیری‌های دیگر، آسیب‌پذیر کرده است.

در ادامه این گزارش آمده است که بنابراین، تنگه هرمز یک معادله پیچیده را آشکار می‌کند: ایالات متحده دارای بزرگترین قدرت نظامی است، اما با هزینه‌های فزاینده مهمات و فرسایش سیاسی روبرو است، در حالی که ایران تلاش می‌کند موقعیت جغرافیایی خود را به نفوذ استراتژیک تبدیل کند. در نهایت، اروپا خود را با یک لایحه دوگانه روبرو می‌بیند: هزینه‌های بالاتر حمل و نقل و انرژی، و نگرانی‌ها در مورد کاهش توانایی متحد آمریکایی در تأمین نیازهای امنیتی خود.

منبع:تسنیم

انتهای پیام/