ستاره‌های بدون مشتری | صلاح، ولاهوویچ، گورتسکا و&#۸۲۳۰; را کسی نمی‌خواهد؟

به گزارش راه مردم آنلاین:پایان جام جهانی شبیه برگشتن از تعطیلات است. یک دقیقه طول می‌کشد تا به یاد بیاوری زندگی روزمره چطور بوده و دوباره به روال عادی و شاید به زندگی سگی قبلی برگردی.

برای اکثر فوتبالیست‌ها، این روال از قبل شروع شده است، با شروع پیش‌فصل برای باشگاه‌ها، آنها از بازیکنان خود استقبال می‌کنند تا برای ۱۰ ماه دیگر مبارزه در چندین جبهه آماده شوند. خیلی‌ها باید خودشان را در تیم و شهر و کشور جدید با همبازیان و مربیان و فرهنگ و زبان تازه وفق بدهند.

با این حال، همه بازیکنان باشگاهی برای بازگشت ندارند. برخی از آنها که قراردادهایشان در اوج فصل گذشته به پایان رسید، هنوز در تلاش‌اند تا خانه‌های جدید خود را پیدا کنند. با حدود سه هفته مانده به شروع فصل داخلی ۲۰۲۶-۲۰۲۷، نام‌های بزرگی هنوز بدون باشگاه هستند. برخی ستاره‌ها نظیر لواندوفسکی و گریزمان به آمریکا مهاجرت کردند، برخی مثل سامرویل که در ترکیب هلند در جام جهانی درخشید، جل و پلاس خودشان را جمع کردند و به عربستان رفتند.

محمد صلاح

فرعون مصری حالا نه تاجی دارد و نه تختی! او در ۹ فصل حضورش در لیورپول انواع رکوردها را شکست، اما داستان همکاری آنها در ماه مه به پایان رسید.

صلاح عملکرد ناامیدکننده‌ای در این فصل داشت، اما همچنان در تمام رقابت‌ها ۱۲ گل و ۱۰ پاس گل به ثمر رساند. مقایسه کنید با فصل قبل‌تر که ۵۷ مشارکت گل (۳۴ گل و ۲۳ پاس گل) داشت.

در جام جهانی عملکرد بدی نداشت و با مصر به مرحله حذفی رفت و چیزی نمانده بود آرژانتین را حذف کند و به قول خودشان با ناداوری مقابل این حریف شکست خوردند. تنها شش بازیکن در این مسابقات موقعیت‌های بیشتری از صلاح (۱۲) در جریان بازی ایجاد کردند و همه آنها بازی‌های بیشتری نسبت به او انجام دادند.

صلاح به نظر می‌رسید به بشیکتاش خواهد رفت اما وقتی مدیر برنامه‌هایش دندان‌گردی کرد و کمیسیون خودش را به ۳۵ درصد افزایش داد، باشگاه ترک از خرید او منصرف شد. ارتباط با باشگاه‌هایی از لیگ برتر فوتبال آمریکا و لیگ حرفه‌ای عربستان سعودی همچنان ادامه دارد. آاس‌رم هم او را می‌خواست اما بعید است از پس دستمزدش برآید. به احتمال زیاد، صلاح اروپا را ترک خواهد کرد.

دوشان ولاهوویچ

پس از یک نیم فصل اول درخشان در فصل ۲۰۲۱-۲۰۲۲ با فیورنتینا که در آن ۲۰ گل در ۲۴ بازی به ثمر رساند، با قراردادی به ارزش ۸۰ میلیون یورو به یوونتوس پیوست و ثابت کرد که کتاب را نباید از جلد آن قضاوت کرد. این داستان بازیکنان دیگری نظیر لوکا یوویچ که یک فصل در اینتراخت درخشید و زیدان او را برای رئال خرید و مشخص شد نباید به جرقه‌ها برای درخشش اعتماد کرد.

این مهاجم تنومند در سال‌های اخیر در ایتالیا گلزن ثابتی بوده و بیشتر گل‌هایش را با پای چپ قدرتمندش به ثمر رسانده است. اما آن‌طور که انتظار می‌رفت، نتوانست در یووه به درخشش ادامه دهد.

ولاهوویچ در مجموع ۱۶۸ بازی برای بیانکونری ۶۸ گل به ثمر رساند. او در هر چهار فصل کامل خود در تورین، تعداد گل‌هایش را دو رقمی کرد، اما هرگز به ۲۰ گل نرسید و بهترین آمار او ۱۸ گل در فصل ۲۰۲۳-۲۴ بود.

مصدومیت‌های سال‌های اخیر مانع از آن شده که این بازیکن صربستانی آنطور که می‌توانست تاثیرگذار باشد. فصل گذشته، مصدومیت عضله چهارسر ران دلیل اصلی بازی نکردن او در ۲۶ بازی در تمام رقابت‌ها بود، اما با این حال ۱۲ گل به ثمر رساند.

ظاهرا جدایی ولاهوویچ بیشتر به دلیل درخواست دستمزد بوده تا توانایی‌هایش، بنابراین اگر تیمی که به مهاجمی گلزن نیاز دارد، توانایی مالی خرید او را دارد، می‌تواند انتخاب معقولی باشد. با این حال، سابقه مصدومیت‌ها احتمالا بسیاری را کمی مردد خواهد کرد.

با این‌حال، هنوز باشگاه بزرگی دنبالش نرفته؛ حتی بارسلونا که دربه‌در دنبال یک مهاجم نوک است، از این کالای رایگان صرفنظر کرده است. او نیز مانند صلاح به بشیکتاش لینک شده است.

جیدون سانچو

چند سال پیش، برخی پیش‌بینی می‌کردند که جام جهانی ۲۰۲۶ تورنمنت این بازیکن ۲۶ ساله خواهد بود. سانچو حتی در صحبت‌های تیم ملی انگلیس توماس توخل هم جایی نداشت.

پس از انتقال به آلمان در اوایل دوران حرفه‌ای‌اش، او در بروسیا دورتموند درخشید. در سه فصل کامل حضورش در آنجا، سانچو در ۱۲۵ بازی، ۱۰۲ گل (۴۹ گل و ۵۳ پاس گل) به ثمر رساند.

در طول این سه فصل (شروع فصل ۲۰۱۸-۲۰۱۹ تا پایان فصل ۲۰۲۰-۲۰۲۱) در پنج لیگ برتر اروپا، تنها لیونل مسی (۳۹) نسبت به سانچو (۳۳) در گل‌های لیگ پس از حمل توپ (پیمودن بیش از ۵ متر با توپ) مستقیما نقش داشته است.

این باعث شد که او در سال ۲۰۲۱ با ۷۳ میلیون پوند به منچستر یونایتد منتقل شود، اما در لیگ برتر واقعا نتیجه‌ای نداشت. سانچو در ۸۳ بازی برای یونایتد تنها ۱۲ گل و شش پاس گل به ثمر رساند و در دوره‌های قرضی در دورتموند (۳ گل، ۲ پاس گل در ۲۱ بازی)، چلسی (۵ گل،

۸ پاس گل در ۴۱ بازی) یا فصل گذشته با استون ویلا (۱ گل، ۳ پاس گل در ۳۹ بازی) عملکرد خیلی بهتری نداشت.

حالا، او پس از انقضای قراردادش در اولدترافورد، خود را در جست‌وجوی یک باشگاه دائمی جدید می‌بیند.

در سن ۲۶ سالگی، انگار فوتبالش سال‌هاست به پایان رسیده است. بازگشت به دورتموند یکی از گزینه‌هاست اما اخیرا اتلتیکو مادرید هم به جذب قرضی او ابراز علاقه کرده است.

لئون گورتسکا

هشت سال پیش، او با قراردادی آزاد از شالکه ۰۴ به بایرن مونیخ پیوست. از آن زمان، شایعاتی مبنی بر انتقال گران‌قیمت او به سایر باشگاه‌های بزرگ اروپایی مطرح شده بود، اما او تا پایان قراردادش در بایرن ماند و نیمکت‌نشین پاولوویچ شد.

گورتسکا در دوران حضورش در مونیخ، هفت قهرمانی بوندس‌لیگا، سه قهرمانی جام حذفی آلمان، چهار قهرمانی سوپرجام آلمان/فرانتس بکن‌باوئر، یک قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا، یک قهرمانی سوپرجام اروپا و یک قهرمانی جام باشگاه‌های جهان را به دست آورد.

حتی زمانی گزینه رئال مادرید هم بود. او در بایرن فراز و نشیب‌هایی داشت و در پست‌های مختلفی زیر نظر مربیان بسیار متفاوتی از جمله هانزی فلیک، یولیان ناگلزمان، توماس توخل و ونسان کمپانی بازی کرد، اما درست زمانی که به نظر می‌رسید فرمش رو به افول است، دوباره به اوج بازگشت.

در سن ۳۱ سالگی، به نظر می‌رسد که این هافبک آلمانی هنوز چیزهای زیادی برای ارائه دارد، اما با توجه به شرایط فعلی، هنوز هیچ تیمی برای جذب او اقدامی نکرده است.

او فصل گذشته در بوندس‌لیگا پنج گل و سه پاس گل داد. از بین بازیکنان بایرن، تنها کیم مین-جائه (۳۹) بیشتر از گورتسکا (۲۶) توپ ربایی کرد و تنها سه نفر از هم‌تیمی‌هایش بیشتر از او (۱۰۰) توپ را تصاحب کردند.

این بازیکن در برخی محافل به میلان، یوونتوس و حتی آرسنال لینک شده است، هرچند به نظر می‌رسد سری آ در این مرحله از دوران حرفه‌ای‌اش، انتقال خوبی برای او باشد.

فرانک کسیه

فرانک کسیه با بازی در آتالانتا و میلان در سری آ برای خود نامی دست و پا کرد و پس از دوران حضور در بارسلونا و الاهلی، ممکن است در راه بازگشت به ایتالیا باشد.

انگار این هافبک ساحل عاجی در آستانه بازنشستگی قرار دارد، اما او هنوز فقط ۲۹ سال دارد. البته آفریقایی‌ها معمولا سنی بالاتر از عدد شناسنامه‌ای خود دارند، اما او در جام جهانی نشان داد که هنوز هم می‌تواند در سطح قابل قبولی بازی کند.

یک مقصد خوب می‌تواند تیمی باشد که به یک پنالتی‌زن قوی نیاز دارد. کسیه در فصل ۲۰۲۰-۲۰۲۱، ۱۱ پنالتی در سری آ برای میلان به ثمر رساند که آمار قابل توجهی است؛ از آغاز قرن جدید، تنها سه بار اتفاق افتاده که یک بازیکن در یکی از پنج لیگ برتر اروپا، بیشتر از او پنالتی زده باشد.

با این حال، او خیلی بیشتر از این حرف‌هاست. تنها ابراهیم سانگاره (۱۷۲) پاس‌های بیشتری نسبت به کسیه (۱۶۳) برای ساحل عاج در جام جهانی ۲۰۲۶ ارسال کرده است، در حالی که تنها یان دیوماند (۱۸) تعداد پاس‌های بیشتری نسبت به او (۱۶) به دست آورده است.

قوی‌ترین ارتباط این تابستان با یوونتوس بوده است، اما شایعات حاکی از آن است که همکاری مجدد با جان پیرو گاسپرینی، سرمربی سابقش در آتالانتا، در رم امکان‌پذیر است.

یولیان برانت

چرا نام بازیکن دورتموند در این فهرست، در کنار نام صلاح قرار می‌گیرد؟ یولیان برانت خیلی بازیکن مطرحی نیست، اما کیفیت بالایی دارد. یورگن کلوپ در سال ۲۰۱۷ مشتاق بود تا لیورپول برانت را به خدمت بگیرد، قبل از اینکه توسط تیم استعدادیابی باشگاه متقاعد شود که صلاح گزینه بهتری خواهد بود.

با این حال، برانت هنوز هم بازیکن بسیار خوبی بود و هست. آیا لیورپول می‌تواند برای جایگزینی صلاح، او را جذب کند؟ احتمالا نه، با توجه به اینکه او اکنون ۳۰ ساله است، اما شایعاتی وجود دارد مبنی بر اینکه او ممکن است به لیگ برتر برود و ظاهرا لیدز یونایتد به او علاقه‌مند است.

برانت در سال ۲۰۱۹ بایر لورکوزن را به مقصد بروسیا دورتموند ترک کرد و پس از هفت فصل خوب در آنجا، حالا به دنبال شروعی جدید است.

در مجموع، او در ۳۰۷ بازی برای دورتموند، ۱۲۴ بار روی گل‌ها تاثیر گذاشت (۵۷ گل، ۶۷ پاس گل)، که شامل ۱۱ گل و ۵ پاس گل در ۴۱ بازی فصل گذشته می‌شود.

تنها سرهو گیراسی (۲۲) در تمام رقابت‌های فصل ۲۰۲۵-۲۶ برای این باشگاه بیشتر گل زد، در حالی که تنها ریرسون نروژی (۴۲) موقعیت‌های بیشتری در جریان بازی نسبت به برانت (۳۸) ایجاد کرد.

او همچنین کاملا همه‌کاره است، او فصل گذشته در بوندسلیگا ۵۰٪ از زمان حضورش در پست وینگر چپ، ۳۸٪ در سمت راست و بقیه در مرکز زمین بازی کرده است.

لورنتزو پلگرینی

پس از سال‌ها خدمت از باشگاهش خداحافظی کرد. لورنتزو پلگرینی دوران حرفه‌ای خود را در رم آغاز کرد و سپس به مدت دو سال بین سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ به ساسولو پیوست.

او در سال ۲۰۱۷ به لطف بند بازخرید به جالوروسی بازگشت و ۹ سال را در آنجا گذراند و تابستان امسال از این تیم جدا شد.

در مجموع، او در ۳۴۹ بازی برای رم ۶۲ گل و ۵۸ پاس گل به ثبت رساند و چندین فصل را به عنوان کاپیتان این باشگاه گذراند. او آنها را در فصل ۲۰۲۱-۲۰۲۲ به قهرمانی در اولین دوره لیگ کنفرانس رساند و همچنین عنوان بازیکن برتر مسابقات را نیز از آن خود کرد.

از زمان اولین گل او برای رم در فصل ۲۰۱۷-۲۰۱۸، تنها هاکان چالهان اوغلو (۸۰) و ماریو پاشالیچ (۶۸) گل‌های بیشتری نسبت به پلگرینی (۶۲) در بین هافبک‌های سری آ در تمام رقابت‌ها به ثمر رسانده‌اند.

روابط بین رم و یوونتوس کمی تیره شده است، پس از اینکه یوونتوس درست زمانی که به نظر می‌رسید زکی چلیک در آستانه تمدید قراردادش با رم است، با او قرارداد امضا کرد و حالا یووه به جذب پلگرینی علاقه‌مند شده است.

رافائل گوئریرو

هر جا که بوده، گلیم خودش را از آب بیرون آورده. پس از اینکه در لیگ ۱ فرانسه برای خود نامی دست و پا کرد، در سال ۲۰۱۶ به بروسیا دورتموند نقل مکان کرد و در آنجا ۲۲۴ بازی انجام داد و با وجود اینکه بیشتر در پست مدافع چپ بازی می‌کرد، ۴۰ گل و ۴۲ پاس گل به نام خود ثبت کرد که برای بازیکنی در این پست، آماری دیوانه‌کننده است.

او سپس در سال ۲۰۲۳ با انتقالی آزاد، مسیر پر فراز و نشیب دورتموند تا بایرن مونیخ را طی کرد. شاید این انتقال در سن ۲۹ سالگی غافلگیرکننده بود، اما گوئریرو ثابت کرد که گزینه خوبی برای تیم آلیانس آره‌نا است.

تطبیق‌پذیری او ارزشمندترین دارایی‌اش بود. این بازیکن پرتغالی در پست‌های دفاع چپ، دفاع راست، هافبک و حتی هر دو بال بازی کرد. در مجموع، او در ۹۵ بازی برای بایرن مونیخ ۱۴ گل به ثمر رساند و هفت پاس گل داد.

گوئررو با انتقال به میلان مرتبط شده است، و گزارش‌ها حاکی از آن است که این انتقال به عنوان جایگزینی برای پرویس استوپینان، بازیکن مورد نظر آستون ویلا، انجام خواهد شد، بنابراین احتمالا او عمدتا در پست اصلی خود یعنی دفاع چپ بازی خواهد کرد.

انتهای خبر/