نبردی که انگلستان را به قدرت دریایی جهان تبدیل کرد

به گزارش راه مردم آنلاین به نقل از خبرآنلاین: [۸ آگوست ۱۵۸۸ برابر با ۱۷ مرداد ۹۶۷] ناوگان موسوم به «ناوگان شکست‌ناپذیر» اسپانیا در سواحل گراولین فرانسه، توسط نیروی دریایی انگلستان به فرماندهی لرد چارلز هاوارد و سر فرانسیس دریک شکست خورد. پس از هشت ساعت نبرد شدید، تغییر جهت باد باعث شد اسپانیایی‌ها از جنگ دست بکشند و به سمت دریای شمال عقب‌نشینی کنند. باقی‌مانده ناوگان اسپانیا که امیدهایش برای حمله به انگلستان نابود شده بود، سفر طولانی و دشوار بازگشت به اسپانیا را آغاز کرد. 

در اواخر دهه ۱۵۸۰، حملات انگلستان به تجارت اسپانیا و حمایت ملکه الیزابت اول از شورشیان هلندی در هلندِ تحت سلطه اسپانیا، فیلیپ دوم، پادشاه اسپانیا، را بر آن داشت تا فتح انگلستان را برنامه‌ریزی کند. پاپ سیکستوس پنجم نیز بر این طرح که «کارزار انگلستان» نامیده می‌شد، مهر تأیید زد و امیدوار بود جزیره پروتستان را به آغوش کلیسای رم بازگرداند. ناوگان عظیم تهاجمی اسپانیا تا سال ۱۵۸۷ تکمیل شد، اما یورش جسورانه فرانسیس دریک به انبارهای تدارکاتی ناوگان در بندر کادیس، حرکت آن را تا مه ۱۵۸۸ به تأخیر انداخت.

 

در ۲۹ مه، ناوگان شکست‌ناپذیر از لیسبون به راه افتاد تا کنترل کانال مانش را به دست گیرد و ارتش اسپانیا را از فلاندر به جزیره بریتانیا منتقل کند. این ناوگان تحت فرماندهی دوک مدینا-سیدونیا متشکل از ۱۳۰ کشتی، ۲۵۰۰ توپ، ۸۰۰۰ ملوان و نزدیک به ۲۰۰۰۰ سرباز بود. کشتی‌های اسپانیایی کندتر و تسلیحات‌شان سبک‌تر از کشتی‌های انگلیسی بود، اما برنامه آن‌ها این بود که در صورت برخورد با ناوگان انگلیسی، نبرد را به شکل یورش و درگیری تن‌به‌تن درآورند که در آن پیاده‌نظام برتر اسپانیا قطعاً پیروز می‌شد. طوفان‌ها حرکت ناوگان را به تأخیر انداختند و موقتاً آن را به اسپانیا بازگرداندند؛ ناوگان تا ۱۹ ژوئیه به سواحل جنوبی انگلستان نرسید. تا آن زمان، انگلیسی‌ها آماده بودند.

 

در ۳۱ ژوئیه، نیروی دریایی انگلستان گلوله‌باران خط هفت‌مایلی کشتی‌های اسپانیایی را از فاصله‌ای امن آغاز کرد و از توپ‌های سنگین دوربُرد خود نهایت بهره را برد. ناوگان اسپانیا در روزهای بعد همچنان پیش‌روی کرد، اما صفوف آن بر اثر حملات انگلیسی تحلیل رفت. در ۶ اوت، ناوگان در موقعیتی آسیب‌پذیر در نزدیکی کاله، فرانسه، لنگر انداخت و ارتش اسپانیا آماده شد تا از فلاندر سوار کشتی شود. با این حال، بدون کنترل کانال مانش، عبور آن‌ها به انگلستان غیرممکن بود.

 

درست پس از نیمه‌شب ۸ اوت، انگلیسی‌ها هشت کشتی سوزان را به بندر شلوغ کاله فرستادند. کشتی‌های اسپانیایی در وحشت مجبور شدند لنگرهای خود را قطع کنند و برای فرار از آتش به دریا بزنند. ناوگان آشفته و کاملاً از هم‌گسیخته در سپیده‌دم در نزدیکی گراولین مورد حمله انگلیسی‌ها قرار گرفت. در نبردی سرنوشت‌ساز، توپ‌های برتر انگلیسی پیروز میدان شدند و ناوگان ویران‌شده مجبور شد به سمت شمال، به‌سوی اسکاتلند عقب‌نشینی کند. نیروی دریایی انگلستان تا اسکاتلند آن‌ها را تعقیب کرد و سپس به دلیل کمبود آذوقه بازگشت.

 

ناوگان آرمادا که از طوفان‌ها آسیب دیده و با کمبود شدید آذوقه دست‌وپنجه نرم می‌کرد، سفری سخت را در بازگشت به اسپانیا از مسیر اطراف اسکاتلند و ایرلند آغاز کرد. برخی از کشتی‌های آسیب‌دیده در دریا غرق شدند و برخی دیگر به ساحل ایرلند رانده و متلاشی شدند. تا زمانی که آخرین کشتی‌های بازمانده ناوگان در اکتبر به اسپانیا رسیدند، نیمی از ناوگان اصلی از بین رفته و حدود ۱۵۰۰۰ نفر جان باخته بودند.

پیروزی قاطع ملکه الیزابت بر ناوگان شکست‌ناپذیر، انگلستان را به قدرتی جهانی تبدیل کرد و برای نخستین بار سلاح‌های دوربُرد مؤثر را وارد جنگ‌های دریایی کرد و بدین‌سان به دوران یورش و نبردهای تن‌به‌تن پایان داد.

انتهای خبر/