برد تیم امید خار چشم بدخواه‌هان!

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ تیم فوتبال امید ایران بازی‌های آسیایی ناگویا را با پیروزی قاطع ۳ بر یک مقابل امارات آغاز کرد؛ نتیجه‌ای که شاید روی کاغذ فقط سه امتیاز باشد، اما با توجه به مسیری که این تیم برای رسیدن به ناگویا طی کرده، ارزش آن فراتر از یک برد معمولی است. این تیم در حالی نخستین گام را محکم برداشت که پیش از آغاز مسابقات، بیشتر از آنکه درباره تاکتیک و ترکیبش صحبت شود، بحث کمبود امکانات، برنامه‌ریزی ناقص و گلایه‌های کادر فنی مطرح بود. تیمی که برخلاف بسیاری از رقبای آسیایی، با آرامش و پشتوانه کامل وارد مسابقات نشد و از همان ابتدا با چالش‌های متعددی روبه‌رو بود. یکی از روایت‌ها را حسین عبدی، سرمربی تیم امید، پیش از مسابقات مطرح کرد؛ جایی که گفت اگر قرار بود شرایط از این هم سخت‌تر باشد، شاید اصلاً نباید در این رقابت‌ها شرکت می‌کردیم. همین جمله به‌خوبی فضای اطراف تیم را توصیف می‌کرد؛ فضایی که در آن، دغدغه‌های مدیریتی و تدارکاتی کنار زمین، کمتر از دغدغه‌های فنی داخل زمین نبود. با این حال، وقتی سوت آغاز مسابقه مقابل امارات به صدا درآمد، بازیکنان تصویری متفاوت ارائه کردند. تیمی که با وجود همه فشارها، شخصیت خود را حفظ کرد، سه بار دروازه امارات را باز کرد و نخستین پیام جدی خود را به رقبا فرستاد؛ اینکه هنوز می‌توان با تکیه بر کیفیت فنی و انسجام تیمی، کمبودهای بیرون از زمین را تا حدی جبران کرد. اما درست از همین نقطه، یک سؤال مهم مطرح می‌شود؛ اعتبار این پیروزی باید به حساب چه کسانی نوشته شود؟ اگر پیش از مسابقات، تیم امید با مشکلات تدارکاتی، کمبود حمایت و گلایه‌های علنی کادر فنی روبه‌رو بوده است، طبیعی است که موفقیت امروز را نتوان صرفاً به عنوان یک دستاورد مدیریتی معرفی کرد. این برد پیش از هر چیز حاصل تلاش بازیکنانی است که با وجود شرایط دشوار، تمرکز خود را از دست ندادند و کادر فنی‌ای که در همان فضای پرابهام، تیم را برای نخستین آزمون آماده کرد. فوتبال ایران بارها تجربه کرده که موفقیت‌های لحظه‌ای، ضعف‌های ساختاری را پنهان می‌کنند. اگر قرار باشد پیروزی برابر امارات تنها به عنوان یک عکس یادگاری و یک افتخار اداری ثبت شود، مهم‌ترین درس این مسابقه نادیده گرفته خواهد شد؛ اینکه تیم امید هنوز هم برای موفقیت، بیش از هر چیز به برنامه‌ریزی پایدار، حمایت مستمر و تصمیم‌های به‌موقع نیاز دارد. ناگویا تازه آغاز شده است. این برد می‌تواند سکوی پرتاب یک نسل باشد؛ نسلی که نخستین قدمش را محکم برداشت. اما اگر این موفقیت قرار است به نام کسی ثبت شود، پیش از هر چیز باید کنار نام بازیکنان و کادر فنی نوشته شود؛ کسانی که نتیجه را در زمین ساختند، نه پشت میزهای مدیریت. ۲۵۷ ۲۵۱