کنشگر آمریکایی می‌گوید سیزده روز در یک کشتی ایرانی که برای انتقال کمک‌های بشردوستانه به یمن اعزام شده بود حضور داشته و در شرایطی که جنگنده‌های آمریکایی و سعودی در آسمان پرواز می‌کردند، با سرنشینان کشتی درباره دین گفت‌وگو می‌کرده است.
سرویس جهان مشرق – «کیلب ماپین»، نویسنده و تحلیلگر سیاسی آمریکایی و بنیانگذار «مرکز نوآوری سیاسی»، در سخنرانی خود برای اعضای این مرکز درباره دیدگاه‌هایش نسبت به ایران، جنگ، سیاست خارجی آمریکا و تجربه حضورش در یک مأموریت بشردوستانه به یمن سخن گفت.
ماپین در این سخنرانی همچنین به فعالیت‌های مرکز نوآوری سیاسی در مخالفت با جنگ علیه ایران اشاره کرد و مدعی شد بخش قابل توجهی از افکار عمومی آمریکا با جنگ علیه ایران مخالف بوده است.
«امپراتوری‌های دریا» در مقابل «تمدن‌های زمین»
ماپین در بخشی از سخنان خود نظریه‌ای را مطرح کرد که آن را از فلسفه سیاسی اوراسیاگرایی و به‌ویژه دیدگاه‌های «الکساندر دوگین» گرفته است. او در این چارچوب جهان را به دو دسته «امپراتوری‌های دریا» و «تمدن‌های زمین» تقسیم می‌کند.
به روایت ماپین، امپراتوری‌های دریا مانند امپراتوری بریتانیا و ساختارهای امپریالیستی معاصر آمریکا، قدرت‌هایی مبتنی بر تجارت، کنترل آبراه‌ها و استخراج ثروت از دیگر کشورها هستند.
او در مقابل، تمدن‌های زمین مانند ایران، روسیه و چین را جوامعی متکی بر سرزمین، تولید، زیرساخت و ساختارهای جمعی معرفی می‌کند.
ماپین معتقد است هرگاه قدرت‌های دریامحور تلاش کنند تمدن‌های متکی بر زمین را تحریم، محاصره یا سرکوب کنند، جریان‌های مقاومت در میان مردم این جوامع شکل می‌گیرد.
او نمونه این وضعیت را در جنبش انصارالله یمن می‌داند و معتقد است این جنبش با هدف قرار دادن مسیرهای دریایی، ساختار اقتصاد دریامحور غرب را به چالش کشیده و در حمایت از فلسطینی‌ها اقدام کرده است.
ماپین همچنین از گسترش همکاری‌هایی مانند بریکس به عنوان نشانه‌ای از تغییر در نظم اقتصادی و سیاسی جهان یاد می‌کند و آن را بخشی از روندی می‌داند که به باور او، کشورهای متکی بر زمین را از وابستگی به ساختارهای اقتصادی غرب دور می‌کند.
«کیلب ماپین» کنشگر آمریکایی و بنیانگذار اندیشکده «مرکز نوآوری سیاسی» است و سابقه فعالیت‌های ضدجنگ و بشردوستانه دارد. او پیش‌تر نیز به ایران سفر کرده و در رویدادهایی از جمله کنفرانس «افق نو» شرکت داشته است.
فعالیت‌های مرکز نوآوری سیاسی در دفاع از ایران
ماپین در ادامه سخنرانی خود به فعالیت‌های «مرکز نوآوری سیاسی» در سال ۲۰۲۶ پرداخت.
او با اشاره به دیدگاه یکی از اعضای این مرکز گفت هدف آنها صرفاً فعالیت در فضای مجازی نیست و اعضا تلاش می‌کنند با حضور در خیابان و برگزاری تجمعات، پیام‌های سیاسی خود را به مردم منتقل کنند.
وی به نامه‌ای اشاره کرد که در ۲۳ فوریه خطاب به دبیرکل و شورای حقوق بشر سازمان ملل امضا شده بود. به گفته ماپین، این نامه با مشارکت شماری از روشنفکران، نمایندگان پارلمان و فعالان سازمان‌های غیردولتی از کشورهای مختلف تهیه شده و حمله احتمالی آمریکا به ایران را محکوم کرده بود.
ماپین همچنین گفت ۲۸ فوریه را به عنوان روز ملی اقدام علیه جنگ با ایران اعلام کرده بودند و اعضای مرکز در چندین شهر آمریکا با برگزاری تجمع، مخالفت خود را با جنگ اعلام کردند.
او در ادامه مدعی شد در چهارم مارس در یک برنامه تلویزیونی ایرانی حاضر شده و گفته است بخش بزرگی از مردم آمریکا با جنگ علیه ایران موافق نیستند. ماپین در این سخنرانی به آمارهایی درباره مخالفت ۷۵ تا ۸۰ درصدی آمریکایی‌ها با حمله به ایران اشاره کرد؛ آماری که در متن سخنان او به نظرسنجی‌ها نسبت داده شده است.
وی همچنین درباره حمله به مدرسه‌ای در میناب سخن گفت و به گزارش آسوشیتدپرس درباره جزئیات این حادثه اشاره کرد.
ماپین سپس به تجمع ۲۸ مارس در نیویورک پرداخت و گفت اعضای مرکز در مقابل تجمع «نه به پادشاهی» حضور پیدا کردند و با در دست داشتن پرچم‌های ایران و آمریکا و پلاکاردهای ضدجنگ، خواستار توقف جنگ علیه ایران شدند.
به گفته او، نیروهای انتظامات تلاش کردند تجمع آنها را متوقف کنند و در نهایت پلیس نیویورک برای متفرق کردن آنها وارد عمل شد. ماپین مدعی شد بخشی از شرکت‌کنندگان در تجمع نیز با مواضع ضدجنگ آنها همراهی کردند.
او همچنین از اقدام اعضای مرکز در حمایت از «رانجیت برار» در بریتانیا سخن گفت و مدعی شد این پزشک پس از سخنرانی در حمایت از ایران و فلسطینی‌ها بازداشت شده است.
خیانت و بی‌لیاقتی ترامپ
ماپین در بخش دیگری از سخنان خود به انتقاد شدید از دونالد ترامپ پرداخت و گفت پیش از قضاوت درباره عملکرد ترامپ، تلاش کرده‌اند بر اساس عملکرد او و نه صرفاً روایت رسانه‌های جریان اصلی موضع‌گیری کنند.
او معتقد است ترامپ در جریان انتخابات ۲۰۲۴ فرصت داشت با اتخاذ سیاست‌های ضدجنگ، میراث سیاسی متفاوتی برای خود ایجاد کند، اما به گفته ماپین از این فرصت استفاده نکرد.
ماپین به فعالیت‌های مرکز نوآوری سیاسی در زمان انتخابات ۲۰۲۴ نیز اشاره کرد و گفت این مرکز نه از ترامپ و نه از کامالا هریس حمایت نکرده، بلکه تلاش آن تقویت صداهای ضدجنگ در کمپین ترامپ بوده است.
وی با اشاره به مخالفت برخی چهره‌های نزدیک به جریان جمهوری‌خواه با جنگ علیه ایران، از جمله مارجری تیلر گرین و تاکر کارلسون، گفت بخشی از جریان سیاسی نزدیک به ترامپ پس از آغاز جنگ نیز با این تصمیم مخالفت کردند.
ماپین همچنین به اقدام مرکز در زمان مراسم تحلیف ترامپ اشاره کرد و گفت اعضای آن با نصب بنری از ترامپ خواستند از جنگ‌های جدید دوری کند و در برابر جریان‌های جنگ‌طلب ایستادگی کند.
ماجرای تحول من در سال ۲۰۱۵
ماپین می‌گوید زندگی او در سال ۲۰۱۵ و پس از حضور در یک مأموریت بشردوستانه به مقصد یمن تغییر کرد.
به گفته او، در آن زمان از سوی جمعیت هلال احمر جمهوری اسلامی ایران برای حضور در یک مأموریت بشردوستانه دعوت شد. ماپین که پیش از آن نیز به ایران سفر کرده بود، تصمیم گرفت همراه این مأموریت شود.
او می‌گوید قرار بود چند آمریکایی دیگر نیز در این مأموریت حضور داشته باشند، اما آنها در آخرین لحظه از سفر منصرف شدند. به گفته ماپین، به او هشدار داده شد که ممکن است پس از بازگشت به آمریکا با اتهاماتی مانند همکاری با سپاه پاسداران مواجه شود.
با این حال، ماپین تصمیم گرفت سوار کشتی شود و مسیر تهران تا بندرعباس را ادامه دهد.
او می‌گوید تنها آمریکایی حاضر در کشتی بود و یک شهروند فرانسوی، یک شهروند سنگالی و یک شهروند آلمانی نیز در کنار سرنشینان ایرانی حضور داشتند.
ماپین اعلام کرد ۱۳ روز را در کشتی «ایران شاهد» گذراند؛ کشتی‌ای که برای انتقال کمک‌های بشردوستانه به یمن اعزام شده بود.
به گفته او، پس از حرکت کشتی، اسرائیل و عربستان ایران را به انتقال سلاح به یمن متهم کردند؛ ادعایی که ماپین آن را رد می‌کند.
وی همچنین به مصاحبه خود با خبرگزاری رویترز در زمان حضور در کشتی اشاره کرد و گفت خبرنگار این خبرگزاری درباره احتمال حمله به کشتی از او سؤال کرده بود.
ماپین می‌گوید بسیاری از سرنشینان ایرانی کشتی انگلیسی نمی‌دانستند، اما افرادی که انگلیسی بلد بودند، بارها با او درباره مسائل دینی گفت‌وگو می‌کردند.
به گفته او، پرسش‌هایی درباره نگاه مسیحیان به حضرت موسی، حضرت عیسی، آخرالزمان و زندگی پس از مرگ مطرح می‌شد و این گفت‌وگوها در طول ۱۳ روز ادامه داشت.
ماپین می‌گوید در همان دوره و در حالی که جنگنده‌های آمریکایی و سعودی را در آسمان می‌دید، تجربه‌ای معنوی پیدا کرد که به گفته خودش زندگی‌اش را تغییر داد.
او این تجربه را با خاطرات دوران کودکی و کلیسایی که مادربزرگش به آن می‌رفت مرتبط می‌داند و می‌گوید حضور در کشتی ایرانی باعث شد ارتباط معنوی خود با خداوند را دوباره تجربه کند.
مقاومت «مردم زمین»!
ماپین در ادامه سخنرانی خود بار دیگر به نظریه «امپراتوری‌های دریا» و «تمدن‌های زمین» پرداخت.
او می‌گوید این دیدگاه را از آثار الکساندر دوگین و فلسفه اوراسیاگرایی آموخته است. از نظر ماپین، امپراتوری‌های دریا بر کنترل مسیرهای تجاری، نیروی دریایی و ارتباطات دریایی متکی هستند، در حالی که تمدن‌های زمین برای ارتباط میان مناطق گسترده به جاده‌ها، زیرساخت‌های زمینی و ساختارهای جمعی نیاز دارند.
وی معتقد است تفاوت میان این دو الگو را می‌توان در تاریخ روسیه، چین، امپراتوری روم و امپراتوری بریتانیا مشاهده کرد.
ماپین «مدل آتلانتیکی» را الگویی برای کنترل تجارت جهانی و انتقال ثروت از مناطق مختلف جهان به مراکز قدرت می‌داند و در مقابل، «مدل اوراسیایی» را الگویی مبتنی بر دولت‌ها و تمدن‌های بزرگ زمینی معرفی می‌کند.
او با استناد به برداشت خود از تاریخ می‌گوید در دوره‌هایی که تمدن‌های زمینی تحت فشار قدرت‌های دریامحور قرار گرفته‌اند، شخصیت‌ها و جنبش‌هایی برای مقاومت شکل گرفته‌اند.
ماپین از استالین و مائو تسه‌تونگ به عنوان نمونه‌هایی در چارچوب نظریه خود نام می‌برد و می‌گوید تحولات قرن بیستم را نمی‌توان تنها از زاویه تقابل کمونیسم و سرمایه‌داری بررسی کرد.
وی همچنین رشد بریکس و اقتصادهای نوظهور شرق را از نشانه‌های مقاومت در برابر ساختار اقتصادی آتلانتیکی می‌داند.
ماپین در ادامه به رمان «جنگ و صلح» اثر لئو تولستوی اشاره می‌کند و بخشی از توصیف تولستوی درباره مقاومت مردم روسیه در برابر تهاجم فرانسه را نقل می‌کند.
او سپس به جنبش انصارالله یمن اشاره کرده و این گروه را نمونه‌ای از «مردم زمین» در نظریه خود معرفی می‌کند.
ماپین می‌گوید انصارالله بیش از هزار سال در مناطق کوهستانی یمن حضور داشته‌اند و از نظر او مقاومت آنها در برابر اسرائیل و قدرت‌های غربی، نمونه‌ای از مقاومت مردم زمین در برابر امپراتوری‌های دریامحور است.
وی همچنین به کتاب خود با عنوان «حوثی‌ها چه کسانی هستند؟ برای چه هدفی می‌جنگند؟» اشاره کرد که به گفته او توسط «مرکز نوآوری سیاسی» در آمریکا منتشر و توزیع شده است.
ماپین در بخش دیگری از سخنان خود از آبراهام لینکلن نیز به عنوان نمونه‌ای از شخصیت‌هایی یاد می‌کند که در چارچوب نظریه «مردم زمین» قرار می‌گیرند.
او مدعی است لینکلن نماینده کشاورزان و اتحادیه‌های کارگری در برابر برده‌داران بود و روسیه نیز در جریان جنگ داخلی آمریکا با اعزام ناوگان خود، مانع مداخله بریتانیا به سود نیروهای جنوبی شد.
ماپین در پایان گفت آمریکایی‌ها نیز به باور او این ظرفیت را دارند که بخشی از «مردم زمین» باشند.
پایان گزارش/
سایر اخبار
برای دفاع از حقوق و منافع ملت ایران در تریبون‌های بین‌المللی حاضر می‌شویم
وعده ۵ میلیارد دلاری ترامپ به اعراب برای بازسازی تأسیسات انرژی
جایگاه تبلیغات شما
بدون نظر! اولین نفر باشید