نیروی دریایی سپاه پاسداران در تازهترین رویارویی زیرسطحی با تجهیزات ارتش آمریکا، یک فروند شناور بدون سرنشین REMUS ۶۰۰ را توقیف کرد؛ شناوری که در سازمان رزم ارتش ایالات متحده با عنوان و لقب «شاهماهی» شهرت دارد.
به گزارش خبرگزاری راه مردم آنلاین به نقل از همشهری آنلاین، پس از به غنیمت درآمدن زیردریایی بدون سرنشین Dive LD، اکنون نوبت به شناور REMUS ۶۰۰ رسیده که در تنگه هرمز در دام نیروهای سپاه گرفتار شود.
در مرحلهای جدید از نبرد میان نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و نیروی دریایی ایالات متحده در پهنه آبی خلیج فارس، یک شناور زیرسطحی دیگر نیروهای آمریکایی به تصرف رزمندگان ندسا درآمد. پس از رهگیری و غنیمتگیری زیرسطحی بدون سرنشین سری Dive LD در تاریخ ۱۷ شهریورماه سال جاری، در ۵ مهرماه امسال نیز خبر به دام افتادن یک فروند زیرسطحی بدون سرنشین دیگر و اینبار از مدل REMUS ۶۰۰ بهدست نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به شکل رسمی منتشر شده است.
یک خودران دیگر در تور سپاه
پیش از بررسی هر ویژگی دیگری پیرامون این تجهیز زیرسطحی بدون سرنشین، باید برجستهترین قابلیت آن یعنی توانایی حرکت کاملاً خودران و مستقل از هدایت کاربر را بیان کرد. این سامانه دقیقاً همانند سامانه Dive LD، قابلیت انجام ماموریتهای محوله را بدون مداخله مستقیم عامل انسانی دارد؛ موضوعی که اهمیت فنی آن در بخش پایانی مطرح خواهد شد.
این شناور ساخت کشور آمریکا است و علاوه بر نیروی دریایی ایالات متحده، به ارتشهای اوکراین، الجزایر، کانادا، ژاپن، ایرلند، الجزایر، کرواسی، انگلستان و نیوزیلند نیز واگذار شده است. در خانواده این رده از زیرسطحیهای بدون سرنشین، در کنار مدل REMUS ۶۰۰، نمونههای دیگری نظیر REMUS ۱۰۰، REMUS ۳۰۰ و REMUS ۶۰۰۰ نیز توسعه یافتهاند که ارقام درجشده در نامگذاری هر نسخه، نمایانگر بیشینه عمقی است که شناور امکان دستیابی و نفوذ به آن را داراست.
پیرامون ابعاد و مشخصات فنی شناور REMUS ۶۰۰ باید اشاره کرد که این زیرسطحی دارای ساختاری استوانهای با طول ۴.۳ متر و قطر ۳۲.۴ سانتیمتر است. مداومت عملیاتی این سامانه در زیر آب در صورت حرکت با سرعت استاندارد ۳ گره دریایی (معادل ۵.۶ کیلومتر بر ساعت) به ۷۰ ساعت میرسد. افزون بر این، بیشینه سرعت نهایی این شناور تا ۹.۳ کیلومتر بر ساعت به ثبت رسیده و تأمین انرژی پیشران آن نیز بر عهده باتریهای لیتیومی قرار دارد.
این شناور در ارتش ایالات متحده تحت شناسه سازمانی Mk ۱۸ Mod ۲ و با نام مستعار «شاهماهی» عملیاتی است. بررسی ماموریتهای تعریفشده برای این سامانه ابعاد قابلتوجهی دارد؛ این تجهیز با بهرهگیری از معماری ماژولار و انعطافپذیری در نصب تجهیزات گوناگون، میتواند در طیف متنوعی از ماموریتهای نظامی و غیرنظامی به کار گرفته شود. از جمله کارکردهای اصلی آن میتوان به هیدروگرافی و نقشهبرداری بستر دریا، تجهیز به دوربین روبهپایین جهت تصویربرداری دقیق در اعماق آب و بهرهمندی از سامانههای سونار اسکن جانبی (Side-scan sonar) اشاره کرد؛ به این مفهوم که آرایههای حسگر سونار در دو طرف بدنه تعبیه شدهاند.
با این وجود، عاملی که با احتمال بسیار زیاد این شناور را روانه آبهای خلیج فارس کرده، عملیات ردیابی و مقابله با مینهای دریایی است. کشف مینهای زیرسطحی با تکیه بر سامانههای سونار و تعیین مختصات دقیق آنها برای ورود تیمهای خنثیسازی یا انهدام بهوسیله خرجهای انفجاری، از ماموریتهای بنیادین تعریفشده برای این شناور است.
کمک به ایجاد پایه زیرسطحیهای هوشمند در ایران
در پایان باید تاکید کرد همانگونه که افزون بر یک دهه پیش در ایران رقم خورد و دستیابی به انواع پهپادهای نیروهای خارجی در کنار تلاش صنایع بومی، روند درک و شتاببخشی به توسعه صنعت پهپادی کشور را تقویت کرد، در برهه فعلی نیز تصرف این دستسازهها در بخش شناورهای بدون سرنشین زیرسطحی به گسترش دانش پایه، طراحی و تولید داخلی یاری خواهد رساند. نباید از نظر دور داشت که هر دو مدل Dive LD و REMUS ۶۰۰ از مدرنترین زیرسطحیهای خودران ارتش ایالات متحده بهشمار میروند. مهار و ناوبری در عمق آب با چالشهای فنی پیچیدهای روبهرو است و سیستم هدایت خودران پاسخی اساسی به معضل کنترل به حساب میآید. در اختیار داشتن این دو نمونه در داخل، ارتقای فهم فناورانه در مرزهای دانش حوزه هدایت خودران را در پی خواهد داشت.
پایان گزارش/
بدون نظر! اولین نفر باشید