روباه ترکمنی بهعنوان یکی از گونههای ارزشمند زیستبومهای استپی ایران، برای ادامه حیات بیش از هر چیز به حفاظت از زیستگاه و کاهش تهدیدهای انسانی نیاز دارد. تخریب زیستگاه، تلفات جادهای، شکار و تلهگذاری و کاهش منابع غذایی از جمله تهدیدهایی هستند که میتوانند بقای این گونه را با مشکل مواجه کنند و مقابله با این عوامل از برنامههای اداره کل حفاظت محیط زیست گلستان است.
به گزارش خبرگزاری راه مردم آنلاین به نقل از رکنا، روباه ترکمنی از گونههای ارزشمند حیاتوحش ایران به شمار میرود که زیستگاه آن بیشتر در مناطق شمال و شمالشرق کشور و بهویژه نواحی استپی و نیمهخشک قرار دارد. این جانور با جثهای کوچکتر از بسیاری از گونههای روباه و گوشهای نسبتاً بزرگ، سازگاری مناسبی با زندگی در دشتها و مناطق کمپوشش دارد.
با این حال، کاهش و تخریب زیستگاه، گسترش فعالیتهای انسانی، توسعه کشاورزی و جادهسازی، کاهش طعمههای طبیعی و همچنین شکار و تلهگذاری در برخی مناطق، جمعیتهای این گونه را با تهدید مواجه کرده است. تغییرات اقلیمی و کاهش منابع آب و غذا نیز میتواند فشار بیشتری بر زیستگاههای مناسب روباه ترکمنی وارد کند.
مجتبی حسینی، سرپرست معاونت اداره کل حفاظت محیط زیست گلستان، در گفتوگو با خبرنگار اجتماعی رکنا درباره برنامههای این اداره کل برای حفاظت از روباه ترکمنی، گونهای بومی که در ترکمنصحرا و دشت گرگان زیست میکند، توضیحاتی ارائه کرد.
اهمیت حفاظت از این گونه تنها به بقای یک جانور محدود نمیشود؛ روباه ترکمنی بخشی از زنجیره غذایی و تعادل طبیعی اکوسیستمهای محل زندگی خود است و با شکار جوندگان و برخی جانوران کوچک، در کنترل جمعیت آنها نقش دارد.
حفاظت از زیستگاههای طبیعی، کاهش تعارض میان حیاتوحش و جوامع محلی، جلوگیری از شکار و زندهگیری و افزایش پایش جمعیتها از جمله اقداماتی است که میتواند به حفظ این گونه کمک کند.
تداوم پژوهش و شناسایی دقیق پراکنش و وضعیت جمعیت روباه ترکمنی در ایران نیز برای برنامهریزیهای حفاظتی اهمیت دارد؛ چراکه با کوچکتر و پراکندهتر شدن جمعیت یک گونه، حفاظت از آن دشوارتر خواهد شد.
پایان خبر/