مرگ مشکوک سوگند صیادی، دانشآموز ۱۶ ساله اهل کرمانشاه، پس از سقوط از طبقه پنجم ساختمان، ابعاد جدیدی از چالشهای امنیتی و تربیتی در مدارس را آشکار کرد.
به گزارش خبرگزاری راه مردم به نقل از خبرآنلاین، مرگ مشکوک سوگند صیادی، دانشآموز ۱۶ ساله کرمانشاهی، در حالی پس از بررسیهای اولیه توسط دستگاه قضایی، پرسشهای جدی درباره نحوه مواجهه مدارس با مسائل دانشآموزان و مسئولیت آموزشوپرورش در حفاظت از امنیت جسمی و روانی آنها مطرح کرده است.
مظاهر گودرزی گزارش میدهد که سوگند صیادی در یک سقوط مشکوک جان خود را از دست داده است. بر اساس گزارشهای اولیه، این حادثه پس از آن رخ داده که موضوعی مربوط به زندگی شخصی وی از سوی مسئولان مدرسه به پدرش اطلاع داده شده است. طبق گزارش رکنا، سوگند پس از بازگشت به خانه از طبقه پنجم ساختمان سقوط کرده است.
حمیدرضا کریمی، دادستان مرکز استان کرمانشاه، در واکنش به این حادثه اعلام کرد که پرونده قضایی تشکیل شده و دستورات لازم برای بررسی دقیق ابعاد ماجرا صادر شده است. وی تأکید کرد که تحقیقات برای روشن شدن علت دقیق مرگ و بررسی فرضیههای مختلف از جمله قتل یا خودکشی با جدیت ادامه دارد و تا تکمیل تحقیقات کارشناسی، امکان اظهارنظر قطعی وجود ندارد.
پیگیری خشونت خانگی و امنیت زنان و دختران
زهرا بهروزآذر، معاون رئیسجمهور در امور زنان و خانواده، نیز در واکنش به این حادثه، بر ضرورت صیانت از جان و امنیت زنان و دختران تأکید کرد. وی با اشاره به وقوع حوادث تلخ در محیط خانواده، از پیگیری جدی مراجع قضایی و انتظامی خبر داد و خاطرنشان کرد که در مسیر صیانت از جان عزیزان، کوچکترین تعللی وجود نخواهد داشت. این اظهارات در حالی مطرح میشود که مرگ سوگند، موضوع امنیت دختران در محیط خانواده و ضرورت توجه به نشانههای خشونت را دوباره به بحثهای اجتماعی کشانده است.
مدرسه فقط مسئول آموزش کتابهای درسی نیست
در کنار بررسیهای قضایی، پرسشهای مهم دیگری نیز درباره نقش مدارس مطرح شده است. نرگس ملکزاده، کارشناس آموزش و معلم، با اشاره به این حادثه معتقد است که عملکرد نظام آموزشی و سازوکارهای حمایتی مدارس در مواجهه با آسیبهای اجتماعی باید مورد بازبینی قرار گیرد.
ملکزاده در گفتگو با خبرآنلاین تأکید کرد: «وقتی دانشآموزی صراحتاً به مدیر میگوید از اطلاع خانوادهاش میترسد، این یک هشدار جدی درباره احتمال خشونت است و نباید با آن برخورد سادهای صورت گیرد. مدرسه صرفاً محل آموزش کتابهای درسی نیست، بلکه این نهاد در برابر امنیت روانی و جسمی دانشآموزان نیز مسئولیت دارد.»
وی افزود که شناسایی آسیبها لزوماً دشوار نیست، بلکه مسئله اصلی، نحوه مداخله، ارائه راهکارهای تربیتی و پیگیری تخصصی برای مدیریت این آسیبها توسط آموزشوپرورش است.
واقعیتهای دوره نوجوانی را نباید نادیده گرفت
ملکزاده یادآور شد که سیاستگذاریهای تربیتی باید با در نظر گرفتن واقعیتهای دوره نوجوانی، از جمله تغییرات عاطفی و اثرات گسترده فضای مجازی، همراه باشد. او معتقد است برخورد صرفاً انضباطی با نوجوانان، راهکار درستی برای مدیریت آسیبها نیست و مدرسه باید در این مسیر راهکارهای پیشگیرانه داشته باشد.
او با اشاره به نقش کلیدی مدیر مدرسه افزود: «مدیر مدرسه نباید تنها با یک تماس تلفنی، مسئولیت خود را پایانیافته تلقی کند. در مواجهه با هشدار جدی دانشآموز، مدیر باید از مسیرهای تخصصی و حمایتی کمک بگیرد تا از تشدید بحران جلوگیری شود.»
تماس با خانواده نباید تنها اقدام مدرسه باشد
این کارشناس آموزش با انتقاد از رویکردهای محدود در مدارس گفت: «تماس با خانواده نباید تنها اقدام مدرسه باشد؛ گاهی خودِ خانواده نیز در برابر مسائل اجتماعی و تربیتی نیازمند حمایت تخصصی هستند. در پرونده سوگند باید بررسی شود که آیا نحوه مواجهه مدرسه، باعث تشدید بحران و دشوارتر شدن شرایط برای دانشآموز شده است یا خیر.»
وی همچنین بر ضرورت توانمندسازی مشاوران مدارس تأکید کرد و گفت مشاور نباید صرفاً برای انجام امور اداری باشد، بلکه باید در شناسایی و مدیریت آسیبهای اجتماعی نقش واقعی داشته باشد.
ضرورت بازنگری در شیوه انتخاب مدیران مدارس
در پایان، ملکزاده بر لزوم بازنگری در شیوه انتخاب مدیران مدارس تأکید کرد. وی گفت: «مدیریت مدرسه فراتر از یک مسئولیت اداری است و نیازمند بلوغ حرفهای، قدرت تشخیص و توانایی مدیریت موقعیتهای پیچیده انسانی است. آنچه مهم است، انتخاب مدیرانی است که برخوردار از شایستگی تربیتی و توانایی در مواجهه با چالشهای دوران نوجوانی باشند.»
انتهای پیام/
بدون نظر! اولین نفر باشید