بررسیهای جدید نشان میدهد انتقاد والدین از عملکرد ورزشی فرزندانشان در خودرو و مسیر بازگشت از مسابقات، از دلایل اصلی کنارهگیری کودکان از ورزش و آسیبپذیر شدن روابط خانوادگی است.
پدیده «سواری بازگشت به خانه» و ریزش ورزشکاران جوان
«دان ریدل»، روزنامهنگار سرشناس، در یادداشتی به بررسی پدیدهای موسوم به «سواری بازگشت به خانه» پرداخته است؛ لحظاتی حساس که در آن کودکان خسته و از نظر عاطفی آسیبپذیر، در فضای بسته خودرو در معرض تحلیلها و سرزنشهای والدین قرار میگیرند. بر اساس آمارهای آکادمی اطفال آمریکا، حدود ۷۰ درصد از ورزشکاران جوان تا سن ۱۳ سالگی، به همین دلایل ورزشهای سازمانیافته را رها میکنند. «ملانی بدارد»، مادر ستاره هاکی روی یخ، در مصاحبهای اشاره کرده است که برخی از کودکان بهدلیل ترس از واکنش والدین در مسیر بازگشت از مسابقات، دچار گریه و اضطراب میشوند که این روند، رابطه والد و فرزندی را مخدوش میکند.
نتایج پژوهشها درباره مکالمات درون خودرو
پژوهشهای دانشگاهی «جیمین کیم»، استادیار حرکتشناسی دانشگاه ایالتی میشیگان، نیز پدیده مکالمات درون خودرو را مورد مطالعه قرار داده است. نتایج این پژوهش نشان میدهد که برخلاف تصور رایج، ۵۹ درصد از زمان این سفرها در سکوت میگذرد و گفتگو درباره ورزش تنها ۱۳ درصد از زمان را شامل میشود. با این وجود، صاحبنظران حوزه ورزش معتقدند کودکان و نوجوانان خود از خطاهایشان آگاه هستند و نیازی به بازخواست ندارند. «برد استولبرگ»، مربی ورزشی، در این باره تصریح کرد: “بدترین کار این است که بازی را تحلیل کنید؛ زیرا کودک این پیام را دریافت میکند که آیا در صورت عدم موفقیت، باز هم مایه خرسندی شما خواهد بود؟”
پیشنهاد کارشناسان برای حفظ سلامت عاطفی کودکان
کارشناسان ورزشی پیشنهاد میکنند والدین بهجای کالبدشکافی اشتباهات فنی، بر حفظ سلامت عاطفی و لذت بردن فرزندان از ورزش تمرکز کنند. «جان اوسالیوان»، بنیانگذار پروژه «تغییر بازی»، پس از تجربیات شخصی خود معتقد است بهترین جمله برای والدین در پایان مسابقه تنها پنج کلمه است: «من از تماشای بازیات لذت میبرم.» متخصصان تأکید دارند که پرهیز از انتقادهای فرسایشی، کلید اصلی ماندگاری نسل جوان در میادین ورزشی و تحکیم پیوندهای خانوادگی است.
منبع: کمیته ملی المپیک
پایان گزارش/