در رقابت بهترین فیلم اسکار امسال، در حالی که «اودیسه» هنوز با اطمینان جایگاه نخست را در اختیار دارد، «میتوانی همه چیز را ببینی» یک تهدید محسوب می‌شود و «تل‌ماسه» هم یک رقیب جدی است.
به گزارش راه مردم به نقل از هنرآنلاین، ماه اکتبر همیشه پیش‌بینی‌ها درباره اسکار پیش رو را تغییر می‌دهد و بعد از جشنواره‌های پاییزی و اکران فیلم‌ها، به نظر می‌رسد موقعیت هر فیلم بیش از پیش روشن شده است.
اما بدیهیات امسال شامل چیست؟؛ «میتوانی همه چیز را ببینی» را باید از همین حالا یکی از نامزدهای بهترین فیلم اسکار ۲۰۲۷ دانست. این فیلم بهترین نقدهای سال را گرفته و فروش خوبی هم دارد و این دوگانگی موفقیت انتقادی و تجاری همان چیزی است که باعث قطعی شدن نامزدی یک فیلم می‌شود. سوال اصلی اکنون این نیست که آیا این فیلم نامزد می‌شود یا نه؛ این است که آیا می‌تواند به جمع سه فیلم برتر راه پیدا کند یا نه. به نظر می‌رسد که می‌تواند و حتی پیش از این هم می‌شد همینطور درباره‌اش نظر داد.
بنابراین، در حال حاضر به نظر می‌رسد در صدر رقابت «اودیسه»، «توپ سیاه» (لا بولا نگرا) و بعد از آنها «میتوانی همه چیز را ببینی» جای داشته باشند.
«توپ سیاه» نماینده اسپانیا برای اسکار امسال، در اکران محدود خود در آمریکا بسیار خوب ظاهر شده و ۲۷۷ هزار دلار فروش را تنها در ۴ سالن در نیویورک و لس‌آنجلس به دست آورده است تا در هر پرده نمایش ۷۰ هزار دلار فروخته باشد. این فروش دومین میانگین فروش بالای هر پرده برای یک فیلم غیرانگلیسی زبان است و پس از «انگل» جای دارد. این فیلم در آخر هفته دوم اکرانش با ۲۴۵ هزار دلار فروش در ۹ سینما اکران شد و مجموع فروش خود را به ۶۵۰ هزار دلار رساند تا ثابت کند یک فیلم پرطرفدار است.
با همه اینها، این عوامل نمی‌تواند جایگاه «اودیسه» را متزلزل کند. «اودیسه» پیشتاز است و هیچ فیلم دیگری از آن پیشی نگرفته است. این فیلم همه شرایط کسب اسکار بهترین فیلم را دارد: بهترین فیلم استودیویی بزرگ سال است که با تحسین هم روبه رو شده است، ۱.۷ میلیارد دلار در سراسر جهان فروخته و از آن نوع فیلم‌های حماسی قدیمی است که هالیوود دیگر نمی‌سازد. آیا «توپ سیاه» یا «میتوانی همه چیز را ببینی» می‌تواند به آن برسد؟ شاید! چون هنوز هم رقابت ادامه دارد.
وضعیت «دیگِر» چگونه است؟ آیا واقعاً باید از این فیلم دست کشید؟ خیلی قطعی نیست. شان فنسی در سایت «بیگ پیکچر» فیلم ایناریتو را در جدیدترین رتبه‌بندی خود در رتبه دهم قرار داده است که به این معنی است که با توجه به شرایط فعلی، نامزد دریافت جایزه می‌شود. نمی‌توان با استدلال او قطعا مخالفت کرد چون برخی از بخش‌های صنعت سینما آشکارا عاشق این فیلم هستند. منتقدان نظرات متفاوتی داشتند، اما منتقدان کسانی نیستند که رأی می‌دهند و فراموش نکنیم که آکادمی در طول این سال‌ها واقعاً به ایناریتو علاقه داشته و حتی «باردو» که بدترین فیلم او بود، حداقل نامزدی بهترین فیلمبرداری را به دست آورد. به نظر می‌رسد رأی‌دهندگان به نفع این فیلم رأی دهند و هنوز نمی‌توان با قطعیت از آن قطع امید کرد.
«من راکی را بازی می‌کنم» فیلم دیگر امسال و ساخته پیتر فارلی است که احتمال نامزدی بالایی دارد. این فیلم پرطرفدار یک جایگاه ویژه در پاییز دارد که نشان می‌دهد آمازون/ام‌جی‌ام آن را برای فصل جوایز تقویت می‌کند و بازیگری چون آنتونی ایپولیتو را دارد که تقریباً ۲ سال برای بازی در نقش استالونه کار کرد و در نهایت آماده و موفق شد.
در این میان فیلِ در اتاق «تل‌ماسه: قسمت سوم» است؛ بزرگترین فیلمی که هنوز اکران نشده و آخرین تلاش دنی ویلنوو در ساخت این مجموعه است که می‌تواند پس از اکران به راحتی حتی در صدر فهرست جای بگیرد. اما فیلمی مثل «کلیف بوث» فینچر و برد پیت هم هست که در محدوده احتمال، هر تصوری می‌تواند برایش داشت.
رتبه‌بندی بهترین فیلم‌ها در رقابت کسب اسکار ۲۰۲۷ تاکنون چنین است:
«اودیسه»
«توپ سیاه»
«میتوانی همه چیز را ببینی»
«تل‌ماسه: قسمت سوم»
«اسب وحشی نهم»
«پروژه سلام مریم»
«وسواس»
«من راکی بازی می‌کنم»
«اِوِلین»
«دعوت»
«فیورد»
«ناگهان»
«مایکل»
«مصنوعی»
«دیگِر»
«السینور»
«بچه باشگاهی»
«بهیموت!»
«کلیف بوث»
«وایلدوود»
در این میان ۳ فیلم نخست به نظر جایگاه مستحکمی دارند و بعد از آن هر یک از فیلم‌ها می‌توانند شانس خود را داشته باشند و در این میان تنها «تل‌ماسه» است که به نظر می‌رسد بتواند غافلگیرانه همه چیز را تغییر دهد.
پایان گزارش/
سایر اخبار
از کانال سوئز تا تنگه هرمز؛ از ناسیونالیسم عربی ناصر تا مقاومت اسلامی ایران
افشاگری شهردار منطقه ۲۲: قصور مدیریت قبلی باعث بحران بوستان چیتگر شد
جایگاه تبلیغات شما
