زهرا داوودنژاد، بازیگر سینما و تلویزیون، با ابراز امیدواری نسبت به آینده سینمای کودک و نوجوان، تأکید کرد که سینما، تصویر و قصه هرگز نمیمیرند و احیای سینمای کودک اتفاق خواهد افتاد. وی همچنین درباره وضعیت حرفهای هنرمندان، مواجهه با حاشیهها و بیکاری، فعالیتهای هنری تازه و دلتنگی خود برای زندهیاد رضا داوودنژاد سخن گفت.
احیای سینمای کودک و زنده بودن حقیقت
زهرا داوودنژاد در گفتوگو با پانا، درباره وضعیت سینمای کودک و نوجوان و فاصله گرفتن سینمای ایران از تولید آثاری که مستقیماً برای کودکان ساخته میشوند، گفت: «سینما هیچوقت نمیمیرد؛ تصویر و قصه نیز هرگز از بین نمیروند. حقیقت همیشه زنده است، حتی اگر در مقطعی با واقعیتی کمجان یا مرده روبهرو شود.»
وی افزود: «من به زنده بودن، امید، بازیافت و بازسازی باور دارم. این جریان وجود دارد و ادامه پیدا میکند؛ حتی اگر هنوز به مقصد موردنظر نرسیده باشیم. معتقد هستم احیای سینمای کودک اتفاق خواهد افتاد و رسیدن به آن نیز چندان دور نیست.»
این بازیگر با اشاره به تغییر حالوهوای آثار کودکانه در جهان عنوان کرد: «امروز کودک درون بسیاری از آدمها در نقاط مختلف دنیا کمرنگ یا خاموش شده است. حتی انیمیشنهای امروز هالیوود نیز دیگر حالوهوای انیمیشنهای قدیمی را ندارند. این وضعیت تنها مختص ایران نیست و یک جریان گستردهتر است که به بازنگری، بازیابی و بازسازی نیاز دارد.»
داوودنژاد با تأکید بر امکان بازگشت سینمای کودک به جایگاه گذشته خود، اظهار کرد که فیلمسازان، مدیران و خانوادهها باید اهمیت قصهگویی برای کودکان را جدی بگیرند و زمینهای فراهم کنند تا کودکان بار دیگر با لذت و اشتیاق به سالنهای سینما بازگردند.
مواجهه با حاشیهها و چالشهای معیشتی هنرمندان
داوودنژاد در ادامه درباره وضعیت معیشتی و حرفهای هنرمندان و واکنشها و حاشیههایی که ممکن است پس از برخی موضعگیریهای اجتماعی برای آنان ایجاد شود، گفت: «عبور از این شرایط سخت بود، اما با افتخار از آن گذشتم. در زندگی به نقطهای رسیدهام که فرمول مواجههام با اتفاقات را برعکس کردهام.»
وی توضیح داد: «وقتی از من میپرسند با نفرتپراکنیها چه میکنی، میگویم منتظرم ببینم آنها میخواهند با من چه کنند. وقتی میپرسند با بیکاری چه میکنی، میگویم باید دید بیکاری با من چه خواهد کرد. از زمانی که این فرمول را در زندگیام تغییر دادهام، همهچیز برایم متفاوت شده است.»
این بازیگر تأکید کرد: «شرایط، حرفها، حواشی و شایعات نمیتوانند مرا از مسیر و ثابتقدمیام منحرف کنند. چنین اتفاقی نخواهد افتاد؛ بنابراین بسیاری از این حرفها برای من نه دیده میشوند و نه شنیده.»
فرصتی برای بیات شدن دروغها و حاشیهها
داوودنژاد با بیان اینکه گذشت زمان حقیقت را از حاشیه جدا میکند، اظهار کرد: «هر چیزی با گذشت زمان ممکن است بیات شود و من در بیات شدن دروغها و حاشیههای کذب هیچ شکی ندارم. به آنها فرصت میدهم تا با گذشت زمان بیات شوند.»
وی با استفاده از تشبیحی درباره امکان تبدیل تجربههای تلخ به اتفاقات سازنده افزود: «حتی شاید بتوان خمیر همین حاشیهها را دوباره بازیافت کرد و از آن نان یا شیرینی خوبی پخت. میتوان از تجربههای تلخ نیز چیزی تازه، مثبت و سازنده به وجود آورد.»
این بازیگر خاطرنشان کرد: «بیکاری، بیکسی، قضاوت و تهمت؛ هرکدام از این اتفاقات که به سراغ من بیایند، در نهایت خودشان شرمنده بازمیگردند. من اجازه نمیدهم هیچکدام از آنها هویت، باور یا مسیرم را تغییر دهند.»
حقیقت درونی و منبع قدرت انسان
داوودنژاد در پاسخ به پرسشی درباره منش صمیمانه، احساسی و بیواسطه خود در زندگی و هنر گفت: «این پرسش مرا یاد عبارت سلام فرمانده میاندازد؛ این قلب بدون تو از هرچه به جا مانده… ما در اصل روح، انرژی، نیرو و آگاهی هستیم.»
وی ادامه داد: «آن منبع و مرجعی که انسان باید به آن مراجعه کند، درون خودش قرار دارد. وقتی انسان به درون خود مراجعه کند، آن منبع را پیدا کند و در آن ساکن و آرام شود، میتواند از همان منظر زندگی بیرونی خود را ادامه دهد.»
این بازیگر افزود: «ما تبدیلکننده انرژی و آگاهی درونی خود به ماده زندگی هستیم. شخصیت، رفتار، گفتار، کردار، عملکرد و حتی سبک زندگی ما، شکل بیرونی همان چیزی است که در درونمان وجود دارد. اگر آن حقیقت درونی پیدا شود، واقعی بودن دیگر یک نمایش یا تصمیم موقت نیست؛ بلکه به شیوه زندگی انسان تبدیل میشود.»
فعالیتهای هنری جاری و خاطرههای ماندگار
داوودنژاد در بخش دیگری از گفتوگو درباره تازهترین فعالیتهای هنری خود بیان کرد: «فعالیت هنری من بوده، هست و خواهد بود. اکنون یکی دو فیلم در نوبت اکران دارم که از جمله آنها میتوانم به قایقسواری در تهران اشاره کنم. همزمان درگیر یکی دو پروژه سینمایی و یک مجموعه تلویزیونی نیز هستم.»
وی همچنین از حضور خود در آثاری با نامهای «تماس» و «ده و ده» خبر داد و گفت: «این آثار تجربههای خوبی برای من بودند و یکی از آنها نیز با موضوع آتشنشانان ساخته شده است.»
زهرا داوودنژاد در بخش پایانی این گفتوگو، از دلتنگی خود برای زندهیاد رضا داوودنژاد گفت و اظهار کرد: «از آنجا که همیشه احساس برای من اهمیت زیادی دارد، میخواهم این گفتوگو را نیز با احساسم به پایان برسانم. جای رضا بسیار خالی است؛ اما آنقدر باور دارم که او همینجا ایستاده و مصاحبه مرا تماشا میکند که نمیتوانم بگویم واقعاً حضور ندارد.»
وی ادامه داد: «تنها حضور فیزیکی رضا در کنار ما نیست؛ بنابراین نهتنها احساس نمیکنم جایش کاملاً خالی است، بلکه گاهی حضورش را اکنون بیشتر از زمانی که بهصورت فیزیکی کنار ما بود، احساس میکنم.»
وی با نگاهی امیدوارانه به آینده اظهار کرد: «خدا را شکر، به نظر من روزگار امروز از هر روزگاری که در حدود نیمقرن زندگیام به خاطر دارم، زیباتر، دلنشینتر و امیدوارکنندهتر است؛ زیرا همچنان میتوان برای رسیدن به خواستهها حرکت کرد و رویاهایی را که دوست داریم، به تحقق رساند.»
منبع: پانا
انتهای پیام/
بدون نظر! اولین نفر باشید