ایران با برخورداری از ذخایر عظیم گاز طبیعی، جایگاهی کلیدی در معادلات انرژی جهان دارد؛ اما چالش پایداری این جریان انرژی و مدیریت مصرف، مستقیماً با امنیت اقتصادی، استمرار فعالیت صنایع و آینده نسلهای آینده گره خورده است.
به گزارش خبرگزاری راه مردم آنلاین به نقل از شانا، اگرچه جایگاه ایران در میان تولیدکنندگان جهانی گاز نشاندهنده اهمیت بزرگ منابع زیرزمینی این کشور است، اما اهمیت گاز طبیعی برای ایران فراتر از حجم ذخایر و رتبه جهانی آن است. این انرژی امروز در تاروپود اقتصاد کشور جریان دارد و از تأمین گرمایش خانهها و سوخت نیروگاهها گرفته تا پشتیبانی از صنایع بزرگ، پتروشیمیها و واحدهای تولیدی، نقشآفرین است؛ تا جایی که استمرار فعالیت بسیاری از بخشهای حیاتی اقتصاد به پایداری جریان گاز وابسته است.
بیایید تصور کنیم زندگی بدون گاز در بخش خانگی که روشنایی، گرمایش و آب گرم میلیونها خانوار را تأمین میکند، چه شکلی خواهد بود؟ آینده نیروگاههایی که گاز سوخت اصلی آنها برای تولید برق است چه سرنوشتی برای کشور و زندگی یکایک ما خواهد داشت؟ و بخش صنعت که علاوه بر تأمین انرژی خطوط تولید، در بسیاری از فرایندها نقش خوراک و ماده اولیه را هم ایفا میکند، بدون گاز چه سرنوشتی مییابد؟
در صنایع پتروشیمی، گاز طبیعی از یک منبع انرژی ساده به محصولاتی متنوع با ارزش افزوده بالا تبدیل میشود. در صنایع دیگری نظیر فولاد، سیمان، شیشه و سایر بخشهای تولیدی نیز، دسترسی پایدار به انرژی یکی از عوامل اصلی استمرار تولید و ارتقای توان رقابتپذیری است.
به این ترتیب، گاز بخشی از زنجیرهای است که از تولید و اشتغال آغاز میشود و به تأمین کالا، گردش سرمایه و رشد اقتصادی میرسد. ارزش واقعی این منبع تنها در حجم ذخایر زیرزمینی یا رتبه جهانی نیست؛ بلکه بخشی از این سرمایه در خانهای که گرم میماند، در کارخانهای که بدون وقفه تولید میکند، در محصولی که با ارزش افزوده بیشتری به بازار میرسد و در فرصتهای اقتصادی حفظ شده برای نسلهای آینده تجلی مییابد.
بنابراین، اگرچه قرارگرفتن ایران در میان دارندگان بزرگ ذخایر گازی جهان یک مزیت بزرگ است، اما بهرهمندی پایدار از این مزیت، بیش از هر چیز به مدیریت مصرف بستگی دارد. افزونبر رشد مصرفکنندگان داخلی که طی سالهای گذشته به ناترازی گاز دامن زده است، حمله ۲۷ اسفند پارسال دشمن آمریکایی-صهیونیستی این وضع را تشدید کرد، تا جایی که بسیاری از استانهای کشور را با تهدید تنش گازی روبهرو ساخته است. در چنین شرایطی، مدیریت مصرف مسئولیتی مشترک از خانه تا کارخانه است؛ به این دلیل که ظرفیتی که ایران برای تقویت امنیت انرژی و توسعه صنایع پاییندستی دارد، با نحوه مدیریت و تخصیص همین گاز ساخته یا ضایع میشود.
در شرایط محدودیت سوخت، نیروگاهها و واحدهای صنعتی ناچار میشوند به سوختهای مایع جایگزین مانند نفتکوره و نفتگاز روی بیاورند؛ سوختهایی که در صورت سنگین بودن، پیامدهای محیط زیستی مخربی به همراه دارند. بنابراین، مدیریت هوشمندانه مصرف گاز، علاوه بر کمک به تعادل عرضه و تقاضا، میتواند در کاهش فشار بر زیرساختهای انرژی، استمرار فعالیت صنایع و کنترل آلودگی هوا نیز مؤثر باشد.
هر مترمکعب گازی که به صورت غیرضروری مصرف شود، در واقع فرصتی است که از دست رفته است. اگر این حجم از گاز به جای مصرف بیرویه در بخشهای مولد به کار گرفته میشد، میتوانست به تولید محصولات صنعتی، افزایش درآمد ارزی، ایجاد اشتغال و توسعه زیرساختهای کشور تبدیل شود.
به همین دلیل، صرفهجویی در مصرف گاز را تنها به خاموش کردن یک بخاری یا کاهش دمای خانه محدود نکنیم. این اقدام در واقع کمک به روشنماندن چرخ کارخانهها، حفظ اشتغال هزاران کارگر، کنترل قیمت کالاها، کاهش آلودگی هوا و حفظ سرمایهای است که متعلق به تمامی نسلهای ایران است.
حتی یک درجه کاهش دمای وسایل گرمایشی میتواند میلیونها مترمکعب در مصرف روزانه گاز صرفهجویی کند و بهجای سوختن در مصرف غیرضروری، صرف تولید، اشتغال و آینده کشور نماید. پس بیایید برای تولید، اقتصاد و آینده ایران، مسئولانه گاز مصرف کنیم.
اتنهای پیام/
بدون نظر! اولین نفر باشید